Polityka gospodarcza
Interwencjonistyczna doktryna polityki gospodarczej rozwija te elementy doktryny keynesizmu, które zawierały idee bezpośredniej ingerencji państwa w procesy gospodarcze (polityka inwestycji publicznych itp.). Jeśli konserwatyści upatrywali możliwość regulowania rozmiarów i proporcji produkcji w gospodarce przez kształtowanie proporcji pieniężnych, wartościowych — koncepcje interwencjonistyczne chciałyby czynić jto bezpośrednio, ingerując nie tylko w wartościowe, ale i realne proporcje ekonomiczne (rozmiary i struktura inwestycji, proporcje podziału akumulowanych w gospodarce środków na cele produkcyjne i nieprodukcyjne, wpływanie na strukturę popytu, a także gałęziową strukturę produkcji). W doktrynie interwencjonistów znajdujemy również takie idee, jak konieczność rozszerzania inwestycji państwowych, rozwijanie przedsiębiorczości państwowej (etatyzmu), finansowanie przez budżet państwa działalności przedsiębiorstw (o ile włączają się one w realizację określonych przez państwo programów), rozwijanie niezbędnych dla długofalowego rozwoju gospodarki badań i prac rozwojowych, bezpośrednią kontrolę przez państwo cen oraz zewnętrznych stosunków gospodarczych. Podobnie jak konserwatywne (neoliberalne) koncepcje polityki gospodarczej, również idee interwencjonistyczne nie stanowią w rozwoju myśli społeczno-ekonomicznej kapitalizmu czegoś nowego.